Φάκελος εργασίας: Γηριατρικός

Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος της ζωής, τα προβλήματα υγείας πολλαπλασιάζονται και η ιατρική φροντίδα γίνεται απαραίτητη παρά αναγκαία. Η συντριπτική πλειονότητα των ηλικιωμένων μας χρειάζεται αφοσιωμένη, τακτική υποστήριξη από διάφορους επαγγελματίες υγείας. Εδώ είναι που το επάγγελμα του γηριατρικού έρχεται να κάνει την εμφάνισή του. Ο γηριατρικός επιβλέπει όλη τη φροντίδα και τη θεραπεία που χρειάζεται ο ασθενής. Σε αυτή την οικεία και εύθραυστη περίοδο, κατά την οποία το άτομο χάνει σταδιακά την ικανότητα και την αυτονομία του, ο ρόλος του υπερβαίνει την καθαρή ιατρική. Ήρθε λοιπόν η ώρα να αποτίσουμε φόρο τιμής σε αυτόν τον επαγγελματία μέσα από μία από τις περιγραφές των καθηκόντων μας.

Τι είναι ο γηριατρικός ιατρός

Η γηριατρική είναι η ιατρική ειδικότητα που είναι αφιερωμένη στη θεραπεία και την υποστήριξη των ηλικιωμένων. Οι γηριατρικοί παίζουν διπλό ρόλο ως γιατροί και φροντιστές, παρακολουθώντας τους ασθενείς τους καθ' όλη τη διάρκεια του τέλους της ζωής τους και αναπτύσσοντας πολύ στενότερη σχέση μαζί τους από ό,τι οι γενικοί γιατροί με τους ασθενείς τους. Υιοθετούν μια διεπιστημονική και διεπιστημονική προσέγγιση, κατά την οποία προσπαθούν να θεραπεύσουν, αλλά επίσης και κυρίως να διατηρήσουν την αυτονομία και την ποιότητα ζωής των ασθενών που φροντίζουν. Στην πραγματικότητα, είναι ο γιατρός της ζωής, φροντίζοντας όλους εκείνους που αξίζουν να ζήσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια.

Τα κύρια καθήκοντα του γηριατρικού ιατρού

Αξιολόγηση της συνολικής κατάστασης της υγείας του ηλικιωμένου ατόμου

Ο κύριος ρόλος του γηριατρού είναι, φυσικά, ιατρικός. Από την πρώτη κιόλας διαβούλευση, ο εν λόγω ειδικός πρέπει να προβεί σε συνολική αξιολόγηση για τον καλύτερο προσδιορισμό των ειδικών αναγκών του ασθενούς. Αυτό είναι ένα κρίσιμο στάδιο για τη συνολική διάγνωση και την πρόβλεψη πιθανών αλλαγών. Ο ειδικός πρέπει επίσης να :

• Να πραγματοποιήσει έναν τυπικό ιατρικό έλεγχο
  
• Να αξιολογήσει τις γνωστικές λειτουργίες
  
• Να εξετάσει τις κινητικές και αισθητηριακές ικανότητες
  
• Να εντοπίσει σημάδια υποσιτισμού ή προβλήματα ενυδάτωσης
  
• Να μετρήσει τον βαθμό αυτονομίας
  
• Ανάλυση ψυχολογικών, συναισθηματικών και κοινωνικών πτυχών

Καθορισμός εξατομικευμένης, διεπιστημονικής παρακολούθησης

Με βάση την αξιολόγηση, ο γηρίατρος καταρτίζει εξατομικευμένο σχέδιο φροντίδας, στο οποίο συμμετέχουν διάφοροι επαγγελματίες ανάλογα με τα προβλήματα που εντοπίζονται. Ανάλογα με τις ανάγκες, ο γηρίατρος μπορεί να :

• Να προτείνει θεραπευτικά πρωτόκολλα που ανταποκρίνονται στην ηλικία
  
• Να συντονίζει το έργο μιας διεπιστημονικής ομάδας
  
• Να οργανώσει τακτική παρακολούθηση για την προσαρμογή των θεραπειών
  
• Να διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τη θεραπεία
  
• Να προσαρμόζει το περιβάλλον διαβίωσης του ασθενούς με την υποστήριξη εργοθεραπευτή
  
• Οργανώστε τη διαχείριση του πόνου και, εάν είναι απαραίτητο, ενσωματώστε την παρηγορητική φροντίδα

Πρόληψη της απώλειας της αυτονομίας και συντονισμός της φροντίδας

Η πρόληψη αποτελεί θεμελιώδη πτυχή της γηριατρικής. Δεν πρόκειται μόνο για τη θεραπεία των ασθενειών, αλλά και για την πρόληψη της επιδείνωσης της γενικής υγείας. Ο γηρίατρος μπορεί επομένως να :

• Προβλέπει τον κίνδυνο πτώσεων (αξιολόγηση της ισορροπίας, συνταγογράφηση ασκήσεων μυϊκής ενδυνάμωσης)
  
• Να προτείνει τη διατροφική παρακολούθηση
  
• Να εντοπίσει σε πρώιμο στάδιο γνωστικές ή καταθλιπτικές διαταραχές
  
• Να συντονίζει τη φροντίδα μεταξύ των διαφόρων επιπέδων παρέμβασης
  
• Συνεργασία με τις υπηρεσίες κατ' οίκον βοήθειας και τα ιατρικοκοινωνικά ιδρύματα
  
• Καθοδήγηση των οικογενειών κατά τη διαδικασία παραπομπής

Εκπαίδευση για την ειδικότητα της γηριατρικής

Γενικές ιατρικές μελέτες

Πριν από την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση , οι επίδοξοι γηριατροί πρέπει να αποκτήσουν επιστημονικό πτυχίο. Μετά την ολοκλήρωσή του, οι φοιτητές που επιθυμούν να ακολουθήσουν σπουδές υγείας μπορούν να επιλέξουν μεταξύ δύο επιλογών:

• Το ειδικό μονοπάτι πρόσβασης στην υγεία (PASS)

• Εισήχθη το 2020 για να αντικαταστήσει το προηγούμενο Première Année Commune aux Études de Santé (PACES), το PASS είναι ένα έτος σπουδών που συνδυάζει μια κατεύθυνση υγείας με μια δευτερεύουσα κατεύθυνση σε άλλο επιστημονικό πεδίο. Η δομή αυτή καθιστά δυνατή τη διαφοροποίηση των δεξιοτήτων και προσφέρει δυνατότητες αναπροσανατολισμού.
• Οι σπουδαστές αξιολογούνται με βάση τη συνεχή αξιολόγηση και τις τελικές εξετάσεις.
• Όσοι περνούν με επιτυχία μπορούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους στον τομέα της υγείας.
• Όσοι αποτυγχάνουν μπορούν να αναπροσανατολιστούν προς το δευτερεύον αντικείμενό τους πριν, αν το επιθυμούν, δοκιμάσουν ξανά την τύχη τους.
• Η προσέγγιση PASS μειώνει την πίεση που συνδέεται με τις παλιές ανταγωνιστικές εισαγωγικές εξετάσεις PACES, ενώ παράλληλα διαφοροποιεί τις δεξιότητες των μαθητών.

• Η άδεια πρόσβασης στην υγεία (L.AS)

• Εισήχθη το 2020 για να διαφοροποιήσει το φάσμα των προσφερόμενων μαθημάτων σπουδών υγείας, το L.AS είναι ένα μάθημα που συνδυάζει οποιαδήποτε κατεύθυνση (νομική, ανθρωπιστικές επιστήμες, οικονομικά κ.λπ.) με μια συγκεκριμένη δευτερεύουσα κατεύθυνση υγείας (βιολογία, φυσιολογία κ.λπ.).
• Στο τέλος του πρώτου, δεύτερου ή τρίτου έτους, και εφόσον έχουν περάσει τις ελάχιστες απαιτήσεις, οι φοιτητές μπορούν να υποβάλουν αίτηση για σπουδές υγείας. Στη συνέχεια δίνουν ειδικές εξετάσεις. Ανάλογα με τις επιδόσεις τους, μπορεί να απορριφθούν ή να γίνουν δεκτοί στο δεύτερο έτος της ιατρικής σχολής.
• Το L.AS επιτρέπει στους φοιτητές να ακολουθήσουν μια διαφοροποιημένη πορεία, ενθαρρύνοντας τις δεξιότητες και τον επαναπροσανατολισμό.
  

Μετά το PASS ή το L.AS (βλ. παραπάνω), οι γενικές ιατρικές σπουδές χωρίζονται σε δύο μέρη που οδηγούν σε πτυχίο:

• Το Diplôme de Formation Générale en Sciences Médicales (DFGSM ): τριετής κύκλος σπουδών (το PASS και το L.AS υπολογίζονται ως το πρώτο έτος) που περιλαμβάνει θεωρητικά μαθήματα στις ιατρικές επιστήμες και κλινική πρακτική άσκηση σε νοσοκομεία.
• Diplôme de Formation Approfondie en Sciences Médicales (DFASM): άμεση συνέχεια του DFGSM, τριετής κύκλος σπουδών που περιλαμβάνει εξειδικευμένα μαθήματα και προηγμένη πρακτική άσκηση σε διάφορα νοσοκομειακά τμήματα.

Εξετάσεις στο τέλος της πρακτικής άσκησης

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους του δεύτερου κύκλου, οι φοιτητές πρέπει να δώσουν μια σειρά εξετάσεων, οι οποίες, ανάλογα με τα αποτελέσματα και την κατάταξή τους, θα τους επιτρέψουν να κάνουν την επιλογή της ειδικότητας και της πόλης τους. Ακολουθεί ο κατάλογος:

• Épreuves dématérialisées nationales (EDN ): πραγματοποιούνται τον Οκτώβριο και αντιστοιχούν στο 60% του τελικού βαθμού. Για να περάσουν, οι φοιτητές πρέπει να λάβουν βαθμό τουλάχιστον 14/20 στις θεωρητικές γνώσεις που είναι χρήσιμες σε όλους τους γιατρούς, ανεξάρτητα από την ειδικότητά τους.
• Αντικειμενικές δομημένες κλινικές εξετάσεις (ΟΑΣΕ ): πραγματοποιούνται τον Μάιο και υπολογίζονται στο 30% του τελικού βαθμού. Ελέγχουν την ικανότητα των φοιτητών να αναπτύσσουν κλινικό συλλογισμό και να επιλύουν προβλήματα. Ο ελάχιστος βαθμός είναι 10/20.
• Βαθμός ακαδημαϊκής προόδου: αυτή η συνεχής αξιολόγηση λαμβάνει υπόψη τη δέσμευση του φοιτητή, την πορεία σπουδών, την κινητικότητα και το επίπεδο των αγγλικών και αντιστοιχεί στο 10% του τελικού βαθμού.

Εξειδίκευση στη γηριατρική

Αφού ολοκληρώσουν τις γενικές ιατρικές σπουδές τους, οι φοιτητές που ειδικεύονται στη γηριατρική αρχίζουν πενταετή πρακτική άσκηση. Το μάθημα αυτό χωρίζεται σε θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση:

• Θεωρητικήκατάρτιση : οι ειδικευόμενοι παρακολουθούν θεωρητικά μαθήματα που καλύπτουν τις διάφορες πτυχές της γηριατρικής. Παρακολουθούν σεμινάρια και συνέδρια για να είναι ενήμεροι για τις τελευταίες εξελίξεις και έρευνες στον τομέα.
• Πρακτικήκατάρτιση : οι ειδικευόμενοι γηριατρικής συμμετέχουν στο έργο διαφόρων υπηρεσιών υγείας.

Επιπλέον, οι ειδικευόμενοι γηριατρικής πρέπει να συγγράψουν και να υπερασπιστούν μια διατριβή προκειμένου να αποκτήσουν το διδακτορικό τους δίπλωμα. Μόλις ολοκληρώσουν αυτή την εξειδίκευση, οι ειδικευόμενοι λαμβάνουν το Diplôme d'Études Spécialisées en Gériatrie (DES).

Περαιτέρω κατάρτιση

Μετά την απόκτηση του DES στη γηριατρική και την εγγραφή τους στο Ordre des Médecins, οι γηριατροί μπορούν να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους για να εξειδικευτούν περαιτέρω σε συγκεκριμένους τομείς της γηριατρικής. Αυτές οι εξειδικεύσεις επιτρέπουν στον γηρίατρο να εμβαθύνει τις εξειδικευμένες δεξιότητές του και να αποκτήσει πρόσβαση σε ακόμη πιο αποδοτικές επαγγελματικές ευκαιρίες, προσφέροντας παράλληλα υψηλής ποιότητας φροντίδα σε συγκεκριμένους πληθυσμούς. Επιτρέπει επίσης στους γηριατρούς να ξεχωρίζουν στην αγορά εργασίας, προωθώντας την τεχνογνωσία και την εξειδίκευσή τους, και συνεπώς καλύτερες ευκαιρίες απασχόλησης για τους γηριατρούς.

Οι δεξιότητες που απαιτούνται για να γίνει κανείς γηριατρικός

Ιατρική εμπειρογνωμοσύνη στις παθολογίες που σχετίζονται με την ηλικία

Οι γηριατροί πρέπει να διαθέτουν εξειδίκευση σε όλες τις χρόνιες παθήσεις που είναι συχνές στους ηλικιωμένους: καρδιαγγειακές παθήσεις, γνωστικές διαταραχές (ιδίως η νόσος Αλτσχάιμερ), οστεοπόρωση, διαβήτης, καρκίνος, νευροεκφυλιστικές παθήσεις, καθώς και καρδιακή, νεφρική και αναπνευστική ανεπάρκεια. Είναι επίσης εκπαιδευμένοι στη διαχείριση ειδικών γηριατρικών συνδρόμων: πολυμερισμός, επανειλημμένες πτώσεις, ακράτεια, απώλεια βάρους, συγκαλυμμένη κατάθλιψη και απώλεια λειτουργικής αυτονομίας.

Αυτή η εξειδίκευση απαιτεί σταθερή ικανότητα αξιολόγησης της κλινικής πολυπλοκότητας, εντοπισμού αλληλεπιδράσεων φαρμάκων, ιεράρχησης των παρεμβάσεων και προσαρμογής των θεραπειών στην ευπάθεια του ασθενούς. Επιπλέον, η γνώση της τυποποιημένης γηριατρικής αξιολόγησης (EGS), της φαρμακολογίας προσαρμοσμένης στους ηλικιωμένους, της παρηγορητικής φροντίδας και της ηθικής της φροντίδας αποτελούν ανεκτίμητα εφόδια για αυτούς τους ειδικούς.

Ικανότητα ακρόασης, υπομονή και επικοινωνιακές δεξιότητες

Η εργασία με ηλικιωμένους ασθενείς απαιτεί μεγάλες ανθρώπινες ικανότητες. Η ακρόαση, η υπομονή και η ικανότητα δημιουργίας κλίματος εμπιστοσύνης είναι απαραίτητες για την κατανόηση των συχνά σιωπηρών αναγκών των ασθενών, την εξήγηση των παθολογιών με προσιτό τρόπο και την καθησύχασή τους μπροστά στην αβεβαιότητα ή την απώλεια της αυτονομίας τους.

Οι γηριατροί πρέπει επίσης να γνωρίζουν πώς να διαχειρίζονται τις σχέσεις με τις οικογένειες, οι οποίες μερικές φορές ανησυχούν, είναι ανίσχυρες ή έρχονται σε αντίθεση με τις ιατρικές επιλογές. Η συναισθηματική νοημοσύνη, η παιδαγωγική, η διαμεσολάβηση και η διαχείριση των συγκρούσεων αποτελούν βασικές ανθρώπινες ιδιότητες για την επιτυχία. Πρέπει επίσης να είστε σε θέση να εντοπίζετε σημάδια ψυχολογικής ταλαιπωρίας ή κοινωνικής απομόνωσης, τα οποία εκφράζονται μερικές φορές με περιστροφικό τρόπο από τους ηλικιωμένους.

Ομαδική εργασία με άλλους επαγγελματίες υγείας

Η γηριατρική ιατρική βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη, διεπιστημονική προσέγγιση. Οι εξειδικευμένοι γιατροί συνεργάζονται καθημερινά με ένα ευρύ φάσμα επαγγελματιών: νοσηλευτές, βοηθούς φροντίδας, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές, διαιτολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και εξειδικευμένους γιατρούς.

Συντονίζουν τη φροντίδα, οργανώνουν ομαδικές συναντήσεις, βοηθούν στην κατάρτιση εξατομικευμένων σχεδίων φροντίδας και σχεδιάζουν τις διαδρομές υγειονομικής περίθαλψης, είτε στην κοινότητα, είτε στο νοσοκομείο, είτε στο EHPAD. Αυτή η συνεργατική εργασία απαιτεί διεπαγγελματική επικοινωνία, σύνθετη διαχείριση περιστατικών και οργανωτικές δεξιότητες. Πρέπει να είστε σε θέση να φέρνετε τους ανθρώπους κοντά, να αναθέτετε έξυπνα και να διατηρείτε ένα όραμα με επίκεντρο τον ασθενή.

Συνθήκες εργασίας για τους γηριατρούς

Περιβάλλον άσκησης: νοσοκομείο, EHPAD, ιδιωτικό ιατρείο

Οι γηριατροί μπορούν να εργαστούν σε μια μεγάλη ποικιλία πλαισίων, καθένα από τα οποία περιλαμβάνει διαφορετικά καθήκοντα και ρυθμούς. Η ποικιλία αυτή αντανακλά τον διεπιστημονικό χαρακτήρα της γηριατρικής και την ανάγκη διασφάλισης της συνέχειας της φροντίδας μεταξύ του σπιτιού, των ιατρικοκοινωνικών εγκαταστάσεων και των νοσοκομείων.

• Στα νοσοκομεία, οι γηριατροί εργάζονται σε διάφορα τμήματα:
  
  
• Μονάδες οξείας γηριατρικής ιατρικής (MAG)
  
• Γηριατρικές μονάδες βραχείας νοσηλείας
  
• Τμήματα παρακολούθησης και αποκατάστασης (SSR)
  
• Μονάδες γνωσιακής συμπεριφοράς (UCC)
  
  
• Στα γηροκομεία, ο ρόλος τους επικεντρώνεται στον ιατρικό συντονισμό, τη μακροχρόνια παρακολούθηση, την πρόληψη επιπλοκών και την παροχή υποστήριξης σε καταστάσεις στο τέλος της ζωής. Μπορεί να ενεργούν ως συντονιστές γιατροί ή να παρέχουν ad hoc υποστήριξη στις ομάδες φροντίδας.
  
  
• Οι γηριατροίεργάζονται στο ιδιωτικό ιατρείο, θεραπεύοντας ασθενείς σε συμβουλευτική βάση, στο σπίτι ή σε ιδρύματα. Μπορεί να εργάζονται μόνοι τους, σε ομαδικό ιατρείο ή στο πλαίσιο ενός διεπιστημονικού κέντρου υγείας, το οποίο ενθαρρύνει τις ανταλλαγές με άλλους ιατρούς.

Ώρες εργασίας, σχήματα εργασίας και εφημερίες

Οι συνθήκες εργασίαςτων γηριατρών ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με το περιβάλλον που επιλέγουν:

• Στο νοσοκομείο, ο ρυθμός είναι γενικά ζωηρός. Οι γηριατροί συμμετέχουν σε εφημερίες, πράγμα που σημαίνει παρουσία εκτός του κανονικού ωραρίου εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των νυχτερινών ωρών, των Σαββατοκύριακων και των αργιών. Η οργάνωση της περίθαλψης βασίζεται συχνά σε πρωτόκολλα, συνεδριάσεις διεπιστημονικών ομάδων και ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
  
  
• Στην ιδιωτική πρακτική, η οργάνωση του χρόνου είναι πιο ευέλικτη, αλλά ο φόρτος εργασίας παραμένει μεγάλος, ιδίως λόγω :
  
  
• Επισκέψεις σε σπίτια και ιδρύματα
  
• Διοικητική διαχείριση
  
• Τη διαθεσιμότητα που απαιτείται για την παρατεταμένη, εξατομικευμένη φροντίδα των ασθενών
  
  
• Στα γηροκομεία, ο ρυθμός είναι πιο τακτικός, αλλά ο γιατρός μπορεί να χρειαστεί να παρεμβαίνει σε επείγοντα περιστατικά ή να προσαρμόζει συχνά τη φροντίδα ανάλογα με την κλινική κατάσταση των ενοίκων. Η καθημερινή παρουσία του γιατρού απαιτείται συχνά για το συντονισμό της φροντίδας και τη σύνδεση με τις ομάδες.

Σχέσεις με τις οικογένειες και τους φροντιστές

Οι γηριατροί δεν εργάζονται ποτέ μόνοι τους: εργάζονται σε ένα πολύπλοκο ανθρώπινο και συναισθηματικό οικοσύστημα, στο οποίο οι οικογενειακοί φροντιστές διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο. Οι σχέσεις με τις οικογένειες αποτελούν κεντρική πτυχή της γηριατρικής πρακτικής. Περιλαμβάνει διάφορες διαστάσεις:

• Παροχή πληροφοριών: εξήγηση της νόσου, της εξέλιξής της, των προβλεπόμενων θεραπειών και των επιπτώσεών τους. Αυτό απαιτεί κατάλληλες μεθόδους διδασκαλίας που συχνά επαναλαμβάνονται, ιδίως αν ο ασθενής έχει γνωστικά προβλήματα.
  
  
• Υποστήριξη: αναγνώριση της συναισθηματικής ή σωματικής εξάντλησης των φροντιστών, προσφορά υποστήριξης (βοήθεια στο σπίτι, ημερήσια φροντίδα, προσωρινή διαμονή) και παραπομπή σε υπηρεσίες υποστήριξης.
  
  
• Συμμετοχή: Συμπεριλάβετε τους φροντιστές στο σχέδιο φροντίδας, συγκεντρώστε τις απόψεις τους και εκτιμήστε το ρόλο τους, βοηθώντας τους παράλληλα να κάνουν ένα βήμα πίσω όταν χρειάζεται.
  
  
• Υποστήριξη: σε καταστάσεις απώλειας της αυτονομίας ή στο τέλος της ζωής, ο γηρίατρος πρέπει να είναι σε θέση να υιοθετήσει μια θέση ακρόασης, διαμεσολάβησης και ανθρωπιάς.

Εν ολίγοις, το επάγγελμα του γηριατρού είναι ίσως η ιατρική ειδικότητα που συνδυάζει περισσότερο τη φροντίδα και την ανθρωπιά. Πρόκειται επομένως για μια καριέρα τόσο πολύπλοκη όσο και πλούσια, η οποία απαιτεί την απόλυτη αφοσίωση του γιατρού στη φροντίδα των ηλικιωμένων. Καθώς η δυτική κοινωνία γερνάει, η ειδικότητα αυτή αποκτά σημαντική σημασία για τους ηλικιωμένους μας.

Σας άρεσε αυτό το άρθρο και θέλετε να μάθετε περισσότερα Δείτε το μισθολόγιό μας για τους γηριατρικούς ιατρούς.